De vrienden van het spoor wijzigen naar jaarlijkse gewoonte op 14 december hun dienstregeling. Een goed idee, vind ik dat, want het zorgt ervoor dat u en ik niet vastroesten in onze dagelijkse gewoontes. En het speelt naadloos in op de Vlaamse volksaard: dan kunnen we weer samen klagen over het openbaar vervoer. Altijd gezellig.
Op de koop toe belooft Jannie Haeck nog eens vijf (!) minuten tijdswinst op mijn traject door Mechelen in te ruilen voor Mechelen-Nekkerspoel. De trein zou er dan maar 40 minuten over doen van Antwerpen naar Leuven, een fractie van wat je met de auto in spitsuur zou rijden. Te mooi om waar te zijn, en weet u wat: ik geloof er geen bal van.
Om mijn stelling kracht bij te zetten, beloof ik 5 euro te schenken aan een zwerver of straatmuzikant als mijn ochtendtrein 5 opeenvolgende dagen op tijd rijdt. Hij mag te laat vertrekken, maar moet wel voor 25 na het uur in het station arriveren.
En om het nog straffer te maken, verhoog ik de inzet naar 10 euro als Jacky Mathijssen eens een sympathiek interview geeft. In studio 1 gaf hij alweer het beste van zichzelf in een stukje over de rode kaart van Frutos. Zelfs ouwe knar Frank Raes liet zich van zijn melk brengen toen Mathijssen een vraag tot vervelens toe beantwoordde met ‘Mag dat dan niet misschien’. Peter Vandenbempt liet zich niet van de wijs brengen, maar hij ging ook over de schreef omdat hij zijn neutraliteit op het spel zette door openlijk Frutos’ kant te kiezen.
Het is van de Champions League finale Manchester – Chelsea geleden dat ik nog eens tien euro inzette en toen waren de goden me in de strafschoppenreeks niet goed gezind. Vandaag heb ik de Humo gekocht om me in te dekken tegen een onverwachte stiptheid van de nationale treinenmaatschappij. 15 euro voor niks. Oók te mooi om waar te zijn. Maar met de kost van de Humo (2,30), de beurstaks (0,75) en een postzegel om met lid te maken van Keytrade (0,48) hou je toch nog 11.47 euro over. En zelfs als je een aangetekend schrijven moet plegen om die Keytrade rekening weer af te sluiten, hou je nog 7 euro over. Het sop is ongetwijfeld de kolen waard.



[...] hele blog over vol. Ook hier blijven de spoorwegen niet onbesproken. Om er maar enkele te noemen: de nieuwe treinregeling, een bellende neger op de trein, mijn bijna-vriendin nummer 60 en collega P’s Russische muze. [...]
Pingback door De kunst van het treinreizen « Everything Dries Up — 20 mei 2010 @ 10:57 am